İşverenler genel olarak kıdem fonu oluşturulmasından yana. Fakat burada dikkat edilecek en önemli unsur şimdiye kadar çalışanlarına karşı dürüst olmuş ve çalışanlarına mağduriyet yaşatmamış işverenler cezalandırılmasın.

Son bir aydır iş dünyasında tartışma yaratan konuların başında; kıdem tazminatı, esnek çalışma ve paralelinde çalışma saatlerinin kısaltılması tartışmaları almış başını gidiyor.

İş dünyasının içinde olan ve 12.5 yıldan bu yana da üretim yapan İşverenler Derneği Başkanı olarak görüşlerimi aktarmak istiyorum.

Teoriyi ve pratiği bir arada yaşayan biri olarak bu konuda söz hakkım olduğunu düşünmekteyim.

Kıdem tazminatı bence mevcut yasalarla çalışanların analarının ak sütü gibi hakları olduğunu baştan belirtikten sonra topa girmek istiyorum.

Kıdem tazminatın da işveren de çalışanda zaman zaman mağdur olmaktadır. Çünkü ülkemizde yapılan istatistik çalışmalarında (kaynak TÜİK) 13.5 milyon çalışan insanımızın yarısı kıdem tazminatına ulaşamıyor. Çok uzaklara gitmeden bir örnek vereceğim. Ulusal bir gazetede okumuştum TBMM’sinde çalışan 1200 kadar vatandaşın 11 ay çalışır gösterilip bir ay izinli gösterilmesi ile kıdem tazminatı hakkı elde edemedikleri belgelere ispatlanmış.

Demek ki zamanında TBMM bile kıdem tazminatının altından kalkamamış.

Kıdem tazminatı ödenmeme sebeplerinde genel olarak işyerlerinin kapanmaları, iflaslar, ödeme zorlukları, işveren ve çalışan uyuşmazlıkları en önemli gerekçe olarak görülmektedir.

Son dönemlerde ise güvenlik ve sağlık hizmeti veren şirketler ve fason işgücü şirketlerinde kıdem tazminatı hikayeleri çalışanlar lehine acıklı. Bu şirketlerde çalışan birkaç işçinin ağzından dinlediklerim tam Yandım Çavuş türküsü gibi.

Özellikle özel sektörde çok sayıda davaların olduğu gerçeğini de unutmamak gerekmektedir.

İşverenler genel olarak kıdem fonu oluşturulmasından yana. Fakat burada dikkat edilecek en önemli unsur şimdiye kadar çalışanlarına karşı dürüst olmuş ve çalışanlarına mağduriyet yaşatmamış işverenler cezalandırılmasın.

Esnek çalışma konusuna gelince; işveren, iş alan tarafları ve hükümet konuyu çok dikkatli bir şekilde irdelemelidirler. Çalışma saatlerini azaltarak istihdama katkı akıl karı değil. Bunu farklı rejimle yöneten ülkeler uyguladılar. Hatta ve hatta çalışan sayısı mevcut iş sayısına bölünerek haftada üç güne indirdiler, sonuç hüsran oldu.

Yedi saatlik çalışma süresinin sektörel olarak 24 saat çalışma zorunlulukları olan güvenlik, turizm gibi ve hizmet sektöründe akıl almaz aksaklıklar yaratacağı da gün gibi aşikar.

Serbest piyasa ekonomilerinde bu esnek çalışma sisteminin verimsizlik ve rekabet koşullarına olumsuz etkileri de ayrıca tartışma konusu.

Son sözüm, işveren ve iş alan sıkıntıyı yaşıyor, çözüm yine onlarla olmalıdır.

Yazarımızın bu yazısı Retail Türkiye Dergisi’nin Eylül 2011 - 31. sayısında yayınlanmıştır.

---

.

 Diğer...