Neden olmasın, neden perakendeciler sadece “iyi perakendecilik” yaparak  kendi formatlarını yaratmasınlar? Bence, perakendeciler iş planlarını iyi perakendecilik ilkeleri doğrultusunda oluştururlarsa, ortaya çıkan  formatın “iyi” olması, başarılı olması doğal bir sonuç olacaktır.

“Perakendecileri kullandıkları formatlar mı başarılı yapar, yoksa perakendeciler “iyi” iş uygulamaları ile formatları mı yaratırlar?” Aklıma takılan bu soru beni günlerce düşündürdü; nihayet gördüm ve herşey yerli yerine oturdu. Cevap apaçık ortada: başarılı perakendeciler kendi formatlarını yaratıyorlar... Aldi’nin, Wal-Mart’ın, Carrefour’un, Tesco’nun kurucularının ve öncü yöneticilerinin ellerinde birer  kılavuz kitap (“guide-book”) mı vardı, hard-discount, super-store, hipermarket, süpermarket nedir, nasıl kurulur diye tarif eden?  Bu perakendeciler, işlerini iyi yapan iyi perakendeciler idi, başlattıkları işlerini iyi uygulamalar ile büyüten, büyüdükçe de kendi kültürlerini oluşturan perakendeciler... Hepsinin bir iş planı vardı... Bir odağı, bir aracı ve bir amacı olan bir plan ve bu planın bir parçası olan “format”ları... Amaca ulaşmak, yani farklı perakendeci olmak için iyi perakendecilik yapmak gerekiyordu. Yaptılar ve marka oldular. Onların iş yapış biçimleri, formatları diğerlerine örnek oldu, model oldu, “benchmark” oldu... Olmaya devam ediyor. Biraz düşününce şu sorunun cevabı da ortaya çıktı; onlarca hard-discounter, hypermarket, uzman mağaza vb... var, neden birkaç perakendeci bu formatlar ile özdeşleşmişler? Neden bu “konsept”leri bire bir taklit etmelerine rağmen birçoğu başarısız olmuş? Çünkü bazı perakendeciler İyi perakendecilik yapıyorlar, bazıları ise yapamıyor...

“Bilindiği gibi, imalat sanayiinde GMP (Good Manufacturing Principles ) diye bilinen global bir kavram vardır; yani “İyi İmalat Uygulamaları”... Bu uygulamalar imalatçıların uymaları gereken prensipleri özetler; bu ilkelere uyan imalatçının “iyi mamul” imal etmemesi adeta imkansızdır. “İyi mamul”ler de zaman içerisinde “endüstri standardı” olurlar”.

Neden olmasın, neden perakendeciler sadece “iyi perakendecilik” yaparak  kendi formatlarını yaratmasınlar? Bence, perakendeciler iş planlarını iyi perakendecilik ilkeleri doğrultusunda oluştururlarsa, ortaya çıkan  formatın “iyi” olması, başarılı olması doğal bir sonuç olacaktır. FORMAT, yani “iş yapış şekli”, perakendecilik yönetimi için sadece bir araç... Bu araç ise değişken ve değişik yöneticilerin ellerinde değişik sonuçlar üretebiliyor. O halde mesele, “formatı” iyi bir temel üzerine inşa etmek! Bu yaklaşıma bir de ad gerekli diye düşündüm ve adını da koydum: GRP (Good Retailing Principles) veya  İPU –yani  “İyi Perakendecilik  Uygulamaları”...

“İyi Perakendecilik Uygulamaları” nelerdir ? Sırası ile;

1.    İyi Perakendecilik Uygulamaları “müşteri” odaklı olmalıdır.

2.    İyi Perakendecilik Uygulamaları “iş” odaklı olmalıdır.

3.    İyi Perakendecilik Uygulamaları “insan” odaklı olmalıdır.

4.    İyi Perakendecilik Uygulamaları “şirket” odaklı olmalıdır.

5.    İyi Perakendecilik Uygulamaları “iş ortağı” odaklı olmalıdır.

6.    İyi Perakendecilik Uygulamaları “ülke” odaklı olmalıdır.

7.    İyi Perakendecilik Uygulamaları “çevre” odaklı olmalıdır.

Önümüzdeki yazılarımda bu uygulamaları detayları ile sizlerle paylaşmayı planlıyorum.

Yazarımızın bu yazısı Retail Türkiye Dergisi’nin Mart 2011 - 25. sayısında yayınlanmıştır.

---

.

 Diğer...