AB ülkelerinden; Almanya, Avustralya, Fransa, Yunanistan ve Macaristan, GDO’lu ürün girişini yasaklamıştır. Kriz ve açlığa çare olacak sektörlerin başında Tarım, Gıda ve Hayvancılık sektörlerinin gelmektedir.

Konvansiyonel/Endüstriyel tarıma geçiş ve bio teknolojik yöntemlerle değişime uğrayan tarımsal üretim, yanlış kimyasal ilaçlama ve gübrelemenin de etkisiyle insanlığa fayda yerine, zarar sunuyor.

Anadolu’daki çiftçinin asırlardır bilgi birikimiyle ıslah ettiği doğanın, organik üretimin, yerli bitki çeşitlerine ait yerel tohum kullanımı ve çeşitliliği giderek yok oluyor.

Konvansiyonel/Endüstriyel tarıma geçiş ve bio teknolojik yöntemlerle birlikte tohum değişime uğratıldı. Genetiğiyle oynanmış tohum, bol miktarda kullanılan–yanlış kimyasal ilaçlar ve gübre kullanımı tohum yapısını değiştirir. Öte yandan toprak verimsizleşir. Oysa olması gereken organik tohumla yapılan ekolojik üretim hem toprak açısından, hem de üretim açısından birçok fayda sağlamaktadır. Tabii ki; organik tarım emek ve yoğun bir çalışma gerektirir. Fakat bunun sonucunda elde edilen ürün sağlıklıdır ve üretimin en güvenli yoludur. Bu sistemle üretilen ürünlerin lezzeti bile farklıdır. Malum eski çileğin, domatesin, biberin tadı kalmadı! Maalesef gıdaların içeriği dahi farklılaştı.

GDO’lu üretim kanunlarla yasaklanmalı!

Çiftçiler, çevre ve insan sağlığı için risk içeren, ayrıca yüksek maliyetler içeren genetiği değiştirilmiş tohumlardan dolayı rekabet edemeyip tarım sektörünü terk ettiler.

Tarımdan elini çekmek zorunda kalanlar, şehirlere göç etti. Dışarıdan ithal edilen tohumların pek çoğu sadece bir defalık ekilebiliyor. Dolayısıyla üreticinin yeniden tohum alması gerekiyor. Öyle tohum üretiliyor ki, (genleriyle oynayarak) kendinden sonraki nesilden ürün vermiyor. Verimsizlik ve yüksek maliyetin yanında insan sağlığı açısından da oldukça tehlikeli olan GDO’lu ürünler, politik oyun ve maddi çıkarlar nedeniyle üretiliyor. Oysa bu ürünler insanlığa doğrultulmuş en tehlikeli silahtır. Bu nedenle GDO konusu, Bio güvenlik Yasa Tasarısı, Tohumculuk Yasası, Gıda Güvenliği ve Gıda Güvencesini gerçekten halkın çıkarlarını sağlayacak, sağlığını ve çevreyi koruyacak bir yasa olarak düzenlenmeli.

GDO’lu tohumların yaygınlaşması bio çeşitlilik açısından zengin olan ülkemiz için büyük bir risktir. GDO’lu ürünlerin ekimi ve ticareti yasalarla kontrol altına alınmalıdır.

Türkiye tohum bankası oluşturmalı

AB ülkelerinden; Almanya, Avustralya, Fransa, Yunanistan ve Macaristan, GDO’lu ürün girişini yasaklamıştır. Kriz ve açlığa çare olacak sektörlerin başında Tarım, Gıda ve Hayvancılık sektörlerinin gelmektedir. Tarım ve gıda sistemimizde doğru politikalarla hem kendimize yeterlilik açısından, hem de yüksek ihracat potansiyeline sahip olma açısından başarılı olabiliriz. Doğa ile dost bir tarım ve gıda sistemini hayata geçirerek, asırlar boyu üretilen geleneksel tohumlar toplanarak ‘Tohum Bankası’ oluşturulmalıdır. Özel şartlarda depolanarak ve toplanarak gelecek kuşaklara aktarılmalı. Türkiye’de sertifikalı tohum kullanımı özendirilmeli ve teşvik edilmeli. Toprak analizi yapılarak tohum şekillendirilmeli. Doğru yerde, doğru zamanda doğru tohum atılmalı. Köylü beslenme ihtiyacına göre neyi, ne kadar ekeceğini ve çeşitliliğini önceden belirler. Toprağa ektikten sonra hasadın olup olmayacağını ve o ürünün yetişip yetişmeyeceğini bilir. Sonuç olarak tohum; doğanın insanoğluna bahşettiği, çok önemli, yaşam için gerekli bir hediyedir. Yeryüzünde tarım var olalı, tohum tarlaya ekilmiş, çoğalmış ve yeniden üretilmiştir. Bugün gelinen nokta itibariyle, insan sağlığının önemsenmediği ortaya çıkıyor. Bilim adamlarının uyarıları dikkate alınmıyor. Parasal gücün her şeyin üzerine çıkması, gelecek nesil için gerçekten ürkütücü bir durum.

Yazarımızın bu yazısı Retail Türkiye Dergisi’nin Kasım 2009 - 9. sayısında yayınlanmıştır.