Bi baksana dünyaya, kuralların ve demokrasinin olmadığı, fikirlere ve özgür düşünceye ve insanların birbirine saygısızlığının hat safhaya çıktığı dünyada, onlar bile patır patır dökülürken, üç kişinin hakim olduğu “Aile şirketleri” ayakta durabilir mi?

En son Ocak-2011 sayısına yazmışım ve…

“Gerek “Ulusal” boyutta, gerekse “Küresel” boyutta zor günler bizleri bekliyor. Gelecek 35 yılda olacakları da görmek için “Yeşil” ve “Canlı” kalmam gerektiğini biliyorum.

Ve… Tüm dostlara sesleniyorum… Yeni yılınız kutlu olsun. Her zaman “Yeşil” ve “Canlı” kalmaya özen gösterin. Kurumayın, toprağa sağlam kök salın… En azından “Kendiniz” için…

Kendiniz “Yeşil” ve “Canlı” kalırsanız, çevreniz de sizden yararlanır, örnek alır, yeşil ve canlı kalmaya özenirler. Bu şekilde de yararlı olursunuz.

Diyorum… Ve böyle düşünerek gelecek 35 yıla hazırlanıyorum 24 Aralık 2010 gününe…

Diye noktalamışım yazıyı… Hay dememiş olsa mıydıyım ki? Şu dünyanın “Binbir” haline Bakar mısınız?

Sevgili Çambel kardeşim her sayıda sıkıştırıyor “Abi… Yazı nerede kaldı” diye… Yetmedi “Kopya” veriyor “Bu sayımızın konusu…” diye… O da yetmiyor, bu kez doğrudan soruyor “Abi… Sana göre aile şirketlerinin ömrü niye kısa oluyor” diyor…

Şirketleri kim kuruyor Cengiz kardeşim? Kişiler… Kişileri oluşturan ne? Aileler…

Aileleri neyi oluşturuyor? Milletleri… E be kardeşim Cengiz’ciğim, Çambel’ciğim…

Bi baksana dünyaya, kuralların ve demokrasinin olmadığı, fikirlere ve özgür düşünceye ve insanların birbirine saygısızlığının hat safhaya çıktığı dünyada, onlar bile patır patır dökülürken, üç kişinin hakim olduğu “Aile şirketleri” ayakta durabilir mi?

Arasan, her aile şirketinde bir Mübarek Hüsnü, bir kafadan çatlak Kaddafi bulabilirsin… O şirketlerde de günün birinde taban isyan bayrağını çeker, iç savaş başlar ve devlet, pardon, şirket de elden gider veya parçalara bölünür. Diğer taraftan bak asılırlık şirketlere…

Belli kuralları vaktiyle oturtmuş, özgür düşünceye önem vermiş, öncelikle aile içinde demokrasiyi aşılamış, sonra çalışanlarını da aşılamış, üretimi ön plana çıkarırken emeğe saygı göstermiş, çalışanına sahip çıkmış…

İşte onlar da asırlık devletler gibi ayakta sapasağlam duruyorlar… Kurucular koltuğa yapışıp kalmıyorlar, günü gelince gençlere bırakıp önce “İhtiyar heyetini” oluşturuyorlar, sonra da köşelerine çekilip torunları ile uğraşırken, küçükten “Şirket kültürünü” onlara da aşılıyorlar…

Yıllar geçtikçe biliyorlar ki, dün kurdukları ve temelinde tırnakları kaldığı şirketleri, her geçen gün önce çalışanlarına sonra da milletin “Sahiplenmesine” doğru gidecektir.

Gerçeği görmek gerek…

Eğer kurduğunuz şirkette çalışanlar sahiplenemiyorsa, giderek milleti te “Sahiplenmiyorsa” o şirkette bir yanlış gidiş vardır.

kuralların ve demokrasinin olmadığı, fikirlere ve özgür düşünceye ve insanların birbirine saygısızlığının hat safhaya çıktığı, Mübarek Hüsnü ve Kafadan çatlak Kaddafilerin ve “Hempa”larının hakim olduğu “Aile şirketleri” ayakta durabilir mi?

Sözü bir dua ile noktalayayım bari… Dünyanın işi duaya mı kaldı ne?

İnsanların “Yeşil” ve “Canlı” kaldığı  “Aklın” öne çıktığı, saygı, sevgi, muhabbet, merhamet ve adalet dolu bir dünyamız olsun inşallah…

Amin…

Cengiz’ciğim… Sen de “Amin” de, arkadaşlara söyle onlar da hep bir ağızdan “Amin” desin…

Ki yine de canlı ve uzun ömürlü kalmayı başarabilelim…

Yazarımızın bu yazısı Retail Türkiye Dergisi’nin Mart 2011 - 25. sayısında yayınlanmıştır.

---

.

 Diğer...