23-24 Eylül 2011 tarihleri arasında Duru Bulgur’un davetlisi olarak İstanbul PERDER üyeleri ve TPF Başkanı Selamet Aygün ile birlikte Konya’ya gittik.

Bu haberin geniş bir özetini dergimizin ön sayfalarında zaten okuyacaksınız. Ben daha başka konulara değineceğim. Aslına bakarsanız köşemde sadece gezi izlenimlerimi ve gördüklerime farklı bir bakış açısı getirecektim. Ama gündemim sabah Konya’da kahvaltı ederken değişti. Duru Bulgur Genel Müdür Yardımcısı, sevgili dostum Mehmet Ali Mutlu, kahvaltı sırasında GİMDER Başkanı Mustafa Gülgün’ün vefat ettiği haberini verdi. Çok sevgili ağabeyimiz, bizlere sektörü sevdiren ve gıda toptancılığı için sağlığını hiçe sayan Mustafa Gülgün’ün vefatı için herhalde şaka yapıyor dedim. Daha kısa süre önce telefonla sohbet etmiş, birkaç ay önce de kendisini İzmir’de ziyaret edip kordonboyunu gezip eskiyi konuşmuştuk. Birlikte sakızlı kahve içerken, kendisine sektör hakkında bilgi vermiş, dergim içinde GİMDER’in yapacaklarını kaleme almıştım.

Mustafa Gülgün, bizler için birer abideydi. 20 yıllık dostluğumuzu unutamazdık. Birlikte yemekler yedik, eğlendik, dans ettik, konferanslar düzenledik. İzmir’e her gittiğimizde sımsıcacık misafirperverliğiyle karşılandık. Torunu olduğu gün hastaneye gitmesi gerekirken, bizim konferansımıza gelerek sunuş yaptı. Yoldan uçağa yetişirken restorana telefonla yemek siparişi veren Gülgün, çok pratik ve de sevecen bir insandı. Vefat haberini teyit etmek içinde sevgili ağabeyimiz Ahmet Pura’yı aradım. O da aynı şeyi söyledi. Beyin kanseri olduğunu da hafta başında oğlu Hüsnü ile yaptığım telefon görüşmesinden öğrendim. Zaten Mustafa Gülgün, aylar önce şirketini tasfiye etmiş, kendini de emekliye ayırmıştı ama sektörden emekli olmamıştı. Perakende Yasası’nın çıkması içinde çok çaba sarfetti. Mustafa Gülgün, ara ara dergimizde de yazılar yazıyor, konferanslarımızda sunuşlar yapıyordu. Sektör için ulu bir abide, çınardı. GİMDER ailesinin, tüm sektörün başı sağolsun. Kendisini, asla unutmayacağız. Burada GİMDER yönetim kurulu ve bizlere de çok görev düşüyor. Adına bir şey yapabiliriz. Mustafa Gülgün adının mutlaka yaşaması lazım. Ben elimi taşın altına koymaya hazırım. Tabii bu duygularla seyahat etmekte çok zordu.

Önce Mevlana’yı gezdik, daha sonra da bu kadar çok Konya’ya seyahat etmeme rağmen Sille diye bir köye gittik. Mükemmel bir köy. Birlikte fotoğraf çektirdik. Rehberlerle seyahat etmenin keyfini yaşadık. Anlayacağınız, hayat durmuyor, devam ediyor. Akşamda dostlarla birlikte Konya mutfağının muhteşem yemeklerini yerken Mustafa Gülgün’ün anılarını paylaştık.

Bir gün sonra Karaman’a giderken Çatalhöyük tarihi kazılarını gezdik. Böyle bir muhteşem manzara olamaz. Bölge, turist akınına uğruyor. Yerleşim bölgesinde kazılar sürüyor Çatalhöyük, gün ışığına çıkıyor. Bu bölgeye iş için gidenleri de mutlaka Çatalhöyük’ü görmelerini tavisye ediyorum tabiiki Sille’de unutulmamalı!

Duru Bulgur tesisleri ise muhteşem. PERDER üyeleriyle birlikte ben de bu muteşem tesisi görmenin mutluluğunu yaşadım. Emeği geçen herkese, böyle güzel bir tesisi ülkemize kazandırdıkları için İhsan, Emin ve Ziya Duru’ya teşekkür ediyorum. Bir teşekkür de organizasyonu kusursuzca gerçekleştiren Pazarlama ve Halkla İlişkiler Sorumlusu Ayşe Sarımehmet’e.

Not: Gezi sırasında kilo verme konusunda Zeki Paşalı ve Ali Kaya iddiaya girdiler. Bunu zapt-ı rap altına almak için yazma gerekliliğini hissettim. YZB’ye kadar bakalım kim daha fazla kilo verecek?

Yazarımızın bu yazısı Retail Türkiye Dergisi’nin Eylül 2011 - 31. sayısında yayınlanmıştır.

---

.

 Diğer...